|
Cicuits |
Nederland
België
Duitsland
Frankrijk
Portugal
Tsjechië
Polen
Oostenrijk
Hongarije
Noorwegen
Zweden
Eurocircuit
Het Eurocircuit n Valkenswaard is 998 meter lang. Hiervan
is 60% asfalt (zwart gekleurd) en 40% gravel (grijs gekleurd). Het
rennerskwartier bevindt zich binnen de baan. Er wordt rechtsom gereden. Vanaf de
start wordt de chicane gepasseerd en wordt er rechtstreeks naar de eerste bocht
gereden. In de overige ronden wordt er wel door de chicane gereden. Op het lange
rechte stuk worden, ondanks de chicane, hoge snelheden gehaald en de zeer
scherpe bocht aan het eind is een echte scherprechter die de mannen van de
jongens scheidt.
Het baanrecord staat op naam van Martin Schanche die in 1995 met zijn Ford RS
2000 precies 2 minuten en 32,8 seconden nodig had voor vier ronden. Gemiddeld
is dat dus 94,7 Km/h.
Duivelsbergcircuit
Het Duivelsbergcircuit in Maasmechelen.
Maasmechelen ligt zo'n 15 kilometer ten noorden van Maastricht, net over de
grens. De baan is 980 meter lang en bestaat voor 60% uit asfalt en 40% gravel.
De snelste ronde staat op naam van
Martin Schanche met een Ford Escort
RS2000 1998 EC Round 2.41.33. (4 laps)
Glosso Circuit
Estering
De rallycrossbaan in Buxtehude heeft een lengte van 945 meter. Hiervan is 57% asfalt (zwart gekleurd) en 43% gravel (grijs gekleurd). Net als in Noorwegen is het een baan met flinke hoogteverschillen en ook dit is geen eenvoudige baan om te rijden. Er wordt gestart vanuit het middenterrein, waar ook de paddock is. Er wordt rechtsom gereden. Het start gedeelte, van de lijn tot de eerste bocht, is 125 meter lang. Daarna gaat het, op gravel, heuvel op richting een gemene scherpe knik waarna het lange en snelle rechte stuk volgt. De tweede helft van het lange rechte stuk gaat weer heuvelafwaarts. Hier dan hard in de remmen voor een snelle maar steeds scherper wordende bocht. Vervolgens weer vol gas, heuvel op, door een lichte knik en dan weer door het gravel tot aan een scherpe bocht vlak voor de finish. Deze bocht en het stukje tot de finishlijn zijn dan weer heuvel af. Dat er meteen na de finishlijn
Circuit Des Ducs
De baan in Essay heeft een lengte van 961 meter. Hiervan is 55% asfalt (zwart) en 45% gravel (grijs). Het is een snelle baan met wat hoogteverschil er in. Vanaf de startlijn is er een rechte strook asfalt van zo'n 175 meter lengte. Dan een ruime flauwe knik naar links (op kaartje niet zichtbaar) gevolgd door een lange scherpe bocht naar rechts. Dan het lange rechte stuk op waarin een snelle chicane zit. Vlak voor de chicane schakelt hij naar de vierde versnelling en kort er na al naar de vijfde. Het is een van de weinige circuits waar de vijfde versnelling gebruikt wordt. Aan het eind dan vol in de remmen voor een scherpe draai naar rechts. Vanaf het rechte stuk lijk je op een muur af te rijden omdat daar een steile heuvel ligt. Na deze bocht nog een kort recht stuk, een scherpe bocht naar links gevolgd door een bocht naar rechts en dan de finishlijn.
Eurocircuito de Lousada
Zo'n 35 Km ten noordoosten van Porto, in het plaatsje Lousada ligt een prachtig circuit, het "Eurocircuito de Lousada". De baan in Lousada heeft een lengte van 910 meter. Hiervan is 50% asfalt (grijs) en 50% gravel. De baan heeft flinke hoogteverschillen en mede daardoor is het een erg 'technische' baan.Vanaf de start is er een rechte strook asfalt die in de eerste bocht doorloopt. Deze gaat echter nog in de bocht over in harde gele klei. Daarna gaat het heuvel op tot aan de volgende bocht. Na de bocht gaat het weer omlaag tot voorbij de volgende bocht. Ook hier weer een gemene overgang van asfalt naar de gravel. Dan een hele snelle bocht naar links op asfalt. Dan weer een stuk gravel tot aan een hele scherpe knik vlak voor de finish op het rechte stuk. Een erg mooie baan en ook zeer spectaculair.
De snelste tijd staat op naam van Jean-Luc Pailler met een Citroen BX T16, 1993 4.06.676 (6 rondjes)
Autodrom Sosnová.
De baan ligt in Česká Lípa, zo'n 70 Km ten noorden van Praag. Het circuit heet Autodrom Sosnová. De baan is 1200 meter lang en geheel vlak. Een stuk langer dus dan de meeste andere banen waar we komen. Bovendien wordt er linksom gereden en dat kom je ook niet zo vaak tegen. De helft van de baan is van asfalt (zwart op het kaartje) en de andere helft is van een soort klei. De baan is erg snel maar niet erg technisch. Als je gewoon hard durft te gaan, dus op bepaalde punten in een mooie vierwieldrift zonder even van het gas te gaan, dan kun je hier goede tijden rijden. Vanaf de startlijn is er een rechte strook asfalt van 170 meter lengte. De bocht naar links die dan volgt is tamelijk scherp hoewel dit er misschien niet zo uitziet. Wel een mooie bocht om een snelle starter alsnog te grazen te nemen. Dan vanaf het asfalt de gladde klei in. Hierin twee ruime bochten die echter verraderlijk glad zijn. Dan weer een scherpere bocht naar links op een stuk asfalt. Dat asfalt ligt echter vol met de klei die de rijders op het gedeelte ervoor meenemen. Dan na weer een stukje klei weer het asfalt op en de bocht door. De bocht is nog erg glad, maar op het stuk met de bocht richting de finishlijn is het weer vol gas.
Slomczyn
The Slomczyn circuit is Situated 50km south of Warsaw, which has only been part of the championship for a couple of years, after the significant rise in Polish Rallycross. The track is made up of 48% tarmac and 52% loose. The layout provides a longer start straight for the cars "to stretch there legs" and the first corner to a race is always very entertaining.
CIRCUIT INFO:
Lengte 1093m
Lengte start/finish 210m
Breedte 12 - 16m
Verhard 48%
Onverhard 52%
Wachauring
Melk ligt aan de Autobahn A1 midden tussen Linz en Wenen. De Wachauring is
een spiksplinternieuw circuit dat door de ÖAMTC, de Oostenrijkse ANWB, primair
is aangelegd voor rijtrainingen en tests. Daarnaast is het een pracht van een
rallycrossbaan. De baan is 1147 meter lang, opnieuw een lange baan dus. Het
grootste gedeelte is vlak maar er is een stuk waar je de diepte induikt en waar
de rijders in een krappe bocht weer stijl omhoog moeten. Het asfalt gedeelte is
727 meter lang, het gravel gedeelte is 420 meter. De baan heeft een aantal
gemene trekjes en het mag gerust een technische baan genoemd worden waar een
klein foutje je meteen een paar plaatsen kost. Er wordt gestart vanaf de
finishlijn en niet op een apart startgedeelte zoals op de meeste andere
circuits. Vanaf de startlijn gaat het rechtstreeks naar de eerste bocht. De
chicane wordt in de eerste ronde dus voorbij gereden. Dan linksaf het onverhard
in (dat enorm stuift). Na de bocht duiken de rijders dan een stuk omlaag en na
de daarop volgende scherpe bocht naar links gaat het ineens heel stijl omhoog.
Dan weer scherp rechtsaf en volgas op het volgende onverharde deel af. Hier
wordt erg snel gereden en we hebben al heel wat auto's hier de baan zien
verlaten omdat ze net iets te hard gingen. Vanuit het onverharde gaat het dan
weer het rechte stuk op richting de finishlijn. Bij de tweede en verdere
doorkomsten moet men dan door de chicane. Deze is echter in werkelijkheid veel
minder scherp dan op het kaartje.
Lyngås Motorbane
De Lyngås
Motorbane ligt vlak bij Drammen, zo'n 35 Km ten zuid-westen van Oslo in een
prachtig heuvelachtig gebied. De baan is 870 meter lang. Hiervan is 60%
asfalt (zwart gekleurd) en 40% gravel (grijs gekleurd). Zo op het eerste oog
ziet de baan er eenvoudig uit maar dat is beslist niet het geval. Er zitten
flinke hoogteverschillen in de baan en het verschil tussen het hoogste en het
laagste punt is 50 meter. De punten waar je omhoog en omlaag gaat liggen (heel
gemeen) precies in de bochten en in de chicane.
Er wordt rechtsom gereden. Vanaf de start stijgend richting eerste bocht. De
chicane die er op volgt wordt in de eerste ronde niet gebruikt, in de overige
ronden wel. Op het lange rechte stuk worden hoge snelheden gehaald en het remmen
voor de scherpe bocht aan het eind gebeurt in de gravel terwijl het bergafwaarts
gaat. Daarna volgen er vier smalle links-rechts bochten na elkaar waar ook weer
hoogteverschillen in zitten, een echte "slangenkuil". Het is gewoon een erg
listige baan waarbij veel ervaring en veel PK's een grote rol spelen.
Höljes Motorbane
De Höljes
Motorbane ligt in de
provincie Värmsland, een flink eind Zweden in, ruim 400 Km boven Göteborg.
De mensen van de Höljesbanan hebben al een paar jaar de naam het beste
EK circuit van Europa te hebben. e. Alles is tot in de puntjes geregeld, niets
is oud of vervallen en de organisatie heeft aan alles gedacht.
Ook de baan is
super. De lengte is 1210 meter, hiervan is 60% asfalt (zwart gekleurd) en
40% gravel (grijs gekleurd). Ook hier weer flinke hoogteverschillen in de baan
en de mensen die de baan ontworpen hebben wisten precies waar ze mee bezig
waren. De stijgingen en dalingen liggen op zeer strategische punten. Het is een
erg technische baan waarop je alleen maar snel bent als je wat meer in je mars
hebt dan alleen maar gas geven.
Er wordt linksom gereden. Na de start meteen al een stuk gravel. Dan gaat het
rechtsaf over een heuvel en meteen weer linksaf een kuil in. Dan over een kleine
heuvel door een glooiend gravel gedeelte richting een scherpe knik naar rechts.
Erg verleidelijk om hier te hard de bocht in te gaan. Dan naar een heel ruime
asfaltbocht die als een soort kombaan is aangelegd. Erg snel. Dan op volle
snelheid weer het gravel in met een bocht naar rechts die heel nauw luistert.
Meteen na de bocht volgt namelijk een scherpe stijging waar de meeste auto's met
alle vier de wielen los komen. En niet een beetje ook. Als je de bocht voor de
jump verkeerd aansnijdt dan wordt de landing na de jump een heel vervelende
aangelegenheid. Na de jump dan een bocht naar links die geleidelijk steeds
scherper wordt. Iets te hard en je gaat zijdelings of achterstevoren over de
finishlijn.
